Analiza przypadku problemu edukacyjnego i wychowawczego

opracowała: Ewa Bochniarz

nauczycielka S P nr 3 w Lublinie

1. IDENTYFIKACJA PROBLEMU

Problem dotyczy ucznia trzeciej klasy, z którym pracuję już trzeci rok. Chłopiec trafił do mojej klasy jako uczeń drugoroczny - powtarzający klasę pierwszą. Od początku roku szkolnego bardzo często był nieobecny na zajęciach. Powodem nieobecności były częste infekcje dróg oddechowych i uleganie różnym wypadkom. Tak więc nie miał możliwości systematycznego powtarzania i utrwalania swoich umiejętności i wiadomości. Pod koniec klasy drugiej zaproponowałam matce, aby skonsultowała się z Poradnią Psychologiczno – Pedagogiczną w celu powtórnej diagnozy i uczestnictwa chłopca w terapii pedagogicznej. Opinia, jaką otrzymałam z poradni wskazywała, że stwierdzono zespół nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD) podtypu mieszanego. Chłopca charakteryzują:

• istotne zaburzenia uwagi - słaba zdolność koncentrowania się na każdym zadaniu, co dotyczy zarówno skierowania uwagi, jak i jej utrzymania, co wpływa niekorzystnie na tempo pracy – jest ono bardzo wolne;
• nadmierna impulsywność – brak zdolności zahamowania reakcji;
• nadruchliwość
• wycofywanie się z relacji społecznych

Zwróciłam uwagę na ten problem ponieważ uczeń wyraźnie potrzebował pomocy ze strony nauczyciela, bo matka była bezradna. Rozumiałam również, że w jego przypadku konieczne jest wielokierunkowe działanie terapeutyczne specjalistów.

2. GENEZA I DYNAMIKA ZJAWISKA

Od pierwszych dni nauki uczeń miał problemy z nabywaniem wiedzy z uwagi na brak koncentracji w czasie lekcji. Podczas zajęć korzystał niewiele z przekazywanej wiedzy, gdyż ciągle pogrążony był we własnych myślach i zajęciach typu: manipulacje, konstruowanie, rysowanie, rozśmieszanie innych. Nie był w stanie skoncentrować się na zadaniu dłużej jak 5 minut. Niechętnie rozpoczynał ćwiczenia w czytaniu, pisaniu. Nie przynosił potrzebnych przyborów i nie odrabiał prac domowych. Bardzo niska samoocena, nieumiejętność radzenia sobie z niepowodzeniami oraz bardzo duża wrażliwość emocjonalna skutkowały przyjęciem postawy obronnej – nastawionej na obronę własnego ,,ja’’ przed zranieniem i poczuciem odrzucenia. Przekonany, że jeśli pokaże się takim, jakim jest zostanie odrzucony i wyśmiany, dlatego wszystkie swoje niedociągnięcia tuszuje za pomocą dostępnych mu środków – infantylnych reakcji. Uznał, lepiej być ,,klasowym wesołkiem i rozrabiaką niż okazać się kimś mało inteligentnym i bezwartościowym dla innych.

3. ZNACZENIE PROBLEMU

Uczeń z deficytem uwagi ma problemy w funkcjonowaniu społecznym, emocjonalnym, w obszarze językowym, w obszarze zaburzeń pamięci krótkotrwałej, języka pisanego i w obszarze związanym z motoryką zarówno małą i dużą. W związku z tymi trudnościami na jakie napotyka dziecko z nadpobudliwością ruchową konieczna jest indywidualna praca z uczniem.

4. PROGNOZA

Negatywna - nie udzielenie pomocy ze strony specjalistów spowoduje, że uczeń będzie miał narastające braki w zdobywanej wiedzy i nie osiągnie wymaganego minimum programowego, jego funkcjonowanie w szkole pod względem społecznym i emocjonalnym będzie zaburzone .

Pozytywna - prowadzenie skutecznej terapii spowoduje, że uczeń będzie uzupełniał i utrwalał zdobywaną wiedzę w czasie zajęć lekcyjnych i wyrówna niedobory rozwojowe natury społecznej i emocjonalnej.

5. MOŻLIWOŚCI ROZWIĄZANIA

· skierowanie ucznia do poradni w celu postawienia diagnozy i wskazania zaleceń do pracy z uczniem;

· rozmowa z matką i skierowanie jej do psychiatry dziecięcego;

· skierowanie matki do Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom z Nadpobudliwością Psychoruchową w celu pedagogizacji;

· uczęszczanie ucznia na zajęcia indywidualne

6. WDROŻENIE DZIAŁAŃ

Z uwagi na to, że uczniowi potrzebna była wszechstronna pomoc pedagogiczna nawiązałam systematyczną współpracę z matką. Skierowałam ją z dzieckiem do Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej i psychiatrycznej celem zbadania ucznia pod kątem pedagogicznym, psychologicznym i psychiatrycznym. Uczeń został zakwalifikowany do uczestniczenia w zajęciach indywidualnych podczas których z nim pracowałam. Okazało się także, iż konieczne było włączenie leczenia farmakologicznego. Stwierdzono również niepełnosprawność. Uczeń uczęszczał na terapię psychologiczną do poradni.

7. OCENA EFEKTÓW DZIAŁAŃ

Obecnie uczeń kończy klasę trzecią szkoły podstawowej. Są zauważalne pozytywne zmiany natury społecznej w zachowaniu ucznia – łatwiej zaczął nawiązywać kontakty z rówieśnikami, swobodnie porusza się na terenie szkoły, stał się bardziej samodzielny. Program nauczania opanował w stopniu zadowalającym na poziomie klasy I. Jednak nie wszystkie problemy ucznia związane z deficytem uwagi zniknęły. Konieczna jest stała pomoc w ramach zajęć indywidualnych, gdzie mogę poświęcić mu 100% swojej uwagi. Dzięki temu uczeń uzupełnia ten materiał, którego nie był w stanie przyswoić w czasie lekcji. Często stosuję metody zabawowe, pozwalam na pracę w takim tempie, w jakim może pracować. Wielokrotnie uczeń jest wzmacniany pozytywnie za każde wykonane nawet najmniejsze zadanie, co powoduje jego dowartościowanie i zwiększenie chęci do pracy. Największy problem pozostał nadal z odrabianiem prac domowych, których stara się nie odrabiać, twierdząc, że może pracować tylko na zajęciach , bo w domu nie lubi pracować. Matka ulega dziecku i nie zachęca go do pracy w domu. Uczeń rokuje pozytywnie na przyszłość, jeśli klasę czwartą rozpocznie w szkole specjalnej lub nadal będzie pracował z nauczycielem indywidualnie.

Dodaj własne materiały wysyłając je na adres: awans@biolog.pl
Jak otrzymać zaświadczenie o publikacji? Zobacz na stronie głównej: awans zawodowy