Marzena Frelikowska

SCENARIUSZ IMPREZY /dla klas I – III/

JESTEM UCZESTNIKIEM RUCHU DROGOWEGO

Idąc na spacer ze swoim tatą

mały uczeń był nieswój taki,

nie wiedział bowiem dlaczego stoją

na wszystkich drogach te dziwne znaki.                    

Na jednej nóżce, tak jak bociany:

trójkąty, koła i kwadraty,

każdy z nich barwnie pomalowany,

więc postanowił spytać się taty.

***

Tatusiu, powiedz czemu na drogach

po obu stronach są ustawione

te dziwne znaki w różnych kolorach                          

żółte, niebieskie, białe, czerwone?

***

Widzisz, mój synku-

znaki dla ciebie są zagadkowe,

ale wszyscy kierowcy znają je na pamięć,

bo to są właśnie ZNAKI DROGOWE!

Ich kształt i barwa oraz rysunek

namalowany na znaku tarczy

na wszystkich drogach całego świata

zawsze i wszędzie to samo znaczy.

Trójkąty żółte z brzegiem czerwonym

z rysunkiem czarnym jak pióra kawcze

mówią: ,,uważaj na mój rysunek!”                             

bo to są znaki ostrzegawcze.

Te duże koła z brzegiem czerwonym,

które z daleka widać od razu,

,,Nie wolno!” – krzyczą głosem donośnym            

bo są to właśnie znaki zakazu.

Mniejsze zaś koła z niebieską twarzą

i białą strzałką jak ptasi pazur,

mówią stanowczo ,,Jedź, jak ci każę!”

Dlatego, bo są to znaki nakazu.

***

Trzeba umieć ruch szanować,

żeby ruch szanował nas:                                             

do przepisów się stosować,

przed pojazdem zejść na czas.

Jeśli się strzeżemy sami,

dożyjemy długich lat.

Ulicami i drogami

śmiało iść będziemy w świat!

***

***

Słuchaj, młody przyjacielu

i uważnie weź do serca to,

co teraz ci powiemy,                                                  

kiedy zbliżasz się do przejścia.

***                             

Zawsze zmysły wytęż swoje,

gdy się zbliżasz już do przejścia,

wtedy na pewno unikniesz                                          

nawet drobnego nieszczęścia.

***

( Na 5 paskach kartonu napisane czytelnie zasady przechodzenia przez jezdnię. Dzieci recytują kolejno swoje role, podnoszą napisy do góry i stoją obok siebie w szeregu)

Gdy zamierzasz przejść ulicę,

musisz poznać tajemnicę.

I Na chodniku przystań bokiem.

***

II Popatrz w lewo bystrym okiem,

***

III Skieruj w prawo wzrok sokoli,

***

IV Znów na lewo spójrz powoli.

***

VI Jezdnia wolna – więc swobodnie

     mogą przez nią przejść przechodnie.

***

Każdy uczeń, nawet mały

zna na pamięć te sygnały

i odróżnia na ulicach                                             

wszystkie znaki na tablicach.

***

Gdy widzimy, że kolega pędzi

i na jezdnię wbiega, to wołamy:

-Wracaj kłusem,                                                         

bo nie jesteś autobusem!

***

Tych, co się czepiają wozów,

w mig bierzemy pod swój dozór.

Złapmy ich za mankiet spodni                                   

i krzyknijmy: - Marsz na chodnik!

***

Gdy na jezdni nam się zdarzy

ujrzeć piłkę i piłkarzy,

to wołamy bez obawy:                                               

-Jezdnia nie jest do  zabawy!

***

Gdy ujrzymy czytelnika

co na jezdnię zszedł z chodnika,

zawołamy doń z daleka:                                              

-Jezdnia to nie biblioteka!

***

Do tramwaju nie skacz w biegu

i powstrzymaj swych kolegów,

jeśli skoki chcą trenować,                                           

na boisko ich zaprowadź!

***

Przez jezdnię nigdy nie przebiegaj

choćbyś się nawet bardzo spieszył,

poszukaj sobie białych pasów,

to właśnie przejście jest dla pieszych.                        

Zebra twoim przyjacielem

na ulicach gwarnych miast!

Każdy jej zawdzięcza wiele

przed wypadkiem strzeże nas!

***

Gdy jest świetlne skrzyżowanie,

na zielonym świetle przechodź,

gdy czerwone światło widzisz,

nigdy na jezdnię nie wchodź.                                     

Bo kto tego nie przestrzega,

to są potem przykre skutki:

pogotowie, gips na nodze-

czy człek duży, czy malutki.

***

Andrzej biegł za swoją piłką,

nie rozglądał się wokoło,

trącił go samochód mały,                                            

(z boku staje Andrzej z założonymi bandażami)

potłukł rękę, nogę, czoło.

***

Mietek, gdy kolegów zoczył,

biegł na oślep, nie popatrzył

ani w prawo, ani w lewo.

Widzicie, jakie są skutki tego.                                    

(wchodzi Mietek z zabandażowaną głową)                       

Oto Mietek, nasz kolega,

teraz go przedstawić trzeba

Któżby się domyślił tego,

że to klasowy kolega?

***

Kasia bardzo się spieszyła

do ogródka naprzeciwko,

lecz ulica była bliżej-                                                 

(Kasia wchodzi kulejąc)

teraz Kasię boli wszystko.

***

Grzesio gnał na desko- rolce,

wszędzie chciał podążyć w pędzie,

lecz nie myślał wcale o tym,

że nieszczęście z tego będzie.

(Wnoszą siedzącego na krzesełku Grzesia)

Teraz Grzesio stęka, jęczy,                                         

przez samochód potrącony.

Przysięgał, że będzie uważał

przy przejściu na drugą stronę.

***

Piotruś wszystko wie najlepiej,

zawsze chwali się tym bardzo.

Lecz niestety nie wie o tym

jakie jest do przejścia światło.

(Wchodzi Piotruś ze spuszczoną głową, zawstydzony.)

Oto skutki są niewielkie,                                           

bo kierowca wykręcając

wpadł na słup i rozbił auto,

Piotrusia omijając.

***

Niech każdy stanie

przed skrzyżowaniem                                               

Palą się światła

Popatrz na nie!

***

(Dziecko pokazuje czerwone kółko)

Mam czerwone wielkie oko,

mam buzię jak mak,

gdy pokażę się nad jezdnią,                                         

wołam do was tak:

Uwaga! Czerwone światło!

Stój! O wypadek łatwo!

***

Światło czerwone

jak mak, jak ogień

-wszystkim przechodniom                                            

zamyka drogę!

***

(Dziecko pokazuje zielone koło)

Mam zielone piękne oko,

zielone jak liść,

gdy się zazielenię w górze,                                          

to możecie iść.

Zielone światło, zielone!

Przechodźcie na drugą stronę!

                        ***

Światło zielone

jak młode listki,                                                          

na drugą stronę

zaprasza wszystkich.

***

Przy żółtym świetle zachowaj spokój,

nie dając jeszcze na jezdnię kroku!                            

***

***

Po to jest sygnalizator,

by nie powstawał w ruchu zator!                                

***

Nie rozumiem do tej pory,

czemu są aż trzy kolory?                                            

***

To jest jasne jak na dłoni:

kiedy kolor jest zielony,

to przechodzą ludzie.

Gdy jest żółty – nikt nie przejdzie.                             

Gdy czerwony się zaświeci,

grzecznie stoją wszystkie dzieci.

***

Znowu jakieś skrzyżowanie,

ale świateł nie ma na nim!

Gdzie podziały się sygnały?                                        

Czyżby gdzieś pouciekały?

***

Nie na każdym przecież rogu

te sygnały świecić mogą!                                            

***

Żaden kłopot, drodzy moi,

przecież tu policjant stoi.                                              

***

On pomoże zawsze pieszym,

którym się do celu śpieszy!                                          

***

On tu jest największym zuchem,

bo kieruje całym ruchem!                                             

***

Z nim nie zginiesz nigdy, bo

On zna różnych znaków sto.                                          

***

Policjant to naprawdę

przyjaciel nasz bliski,

przyjaciel, który myśli

życzliwie o wszystkich.

Myśli o bezpieczeństwie

na ulicy, w domu.

Zawsze spieszy z pomocą,

kiedy trzeba pomóc.                                                    

Czuwa, żeby się komu

coś złego nie stało.

Z daleka już widzimy

jego czapkę białą...

Uśmiecha się do dzieci,

ręką do nich kiwa.

Pogrozi nieraz palcem-

i tak czasem bywa.

***

***

Gdzie jest piłka?                                                         

***

Na ulicy.                                                                      

***

Za nią, za nią!                                                              

                        ***

Kto to krzyczy?

Zgrzyt hamulców.

Piszczą koła.

Stój, zatrzymaj się!                                                       

-ktoś woła.

Nogi się strachu gną.

Sypie się rozbite szkło.

                        ***

I  KOMUNIKAT /słychać nagranie z taśmy magnetofonowej/

(Obok Szkoły Podstawowej nr 16 7-letni uczeń tej szkoły kopał piłkę na jezdni. Kierowca w ostatniej chwili zjechał na chodnik uszkadzając swój pojazd. Dziecko nie doznało obrażeń.)

                        ***

Tak to kończy się zabawa,

-wielki płacz i ból i wrzawa.

Lecz i gorzej!

Także bywa!

Tutaj w piłkę się nie grywa.                                        

Dla Ewy, Jurków, Krzyś i Zoś

innych miejsc do zabaw dość.

Ulic trzeba się wystrzegać.

Po ulicach się nie biega.

                        ***

 (Wczoraj na ulicy Żytniej miał miejsce tragiczny wypadek. Pod koła nadjeżdżającego pojazdu wbiegł nagle 9-letni chłopiec. Kierowca nie zdążył zatrzymać rozpędzonego pojazdu i dziecko z ciężkimi obrażeniami ciała zostało przewiezione do szpitala)

                        ***

Musi chyba być szalony

kto na drodze zaczął grę:

pod samochód rozpędzony                                       

dostać się widocznie chce!

                        ***

(Na ulicy Ostrowskiej pod nadjeżdżający samochód marki ,,Volvo” wjechała nagle na desko rolce 8-letnia dziewczynka. Kierowca z trudem zatrzymał pojazd. Lekkich obrażeń ciała doznały pasażerki auta. Dziecku nić się nie stało)

                        ***

Czy opłaca się narażać

i kaleką zostać? Nie!

Więc ostrożny bądź! Uważaj!                                 

Na ulicy nie gap się!

                        ***

Każdy z nas już dzisiaj zna

tajemniczych znaków świat!

Każdy z nas już dobrze wie,                                     

czy przez jezdnię przejść, czy nie.

                        ***

Przypomnieć wam jeszcze mogę

czym są znaczki odblaskowe.

Każdy uczeń niech pamięta,

bezpieczeństwo to rzecz święta!

                        ***

Więc i ty kolegi wzorem

przekaż innym dobrą radę.

Idąc rano czy wieczorem

noś odblaski, świeć przykładem!

                        ***

A więc kiedy zmrok już czeka,

by widziano nas z daleka

pamiętajcie o tym sami:

wyruszamy z odblaskami!

                        ***

PIOSENKA „ZNACZKI ODBLASKOWE”

Opracowała: Marzena Frelikowska