Ludmiła Bukowska
IDEA PROGRAMU
Czytanie i pisanie należą do podstawowych umiejętności, które każde dziecko w
młodszym wieku szkolnym ma opanować. Większość dzieci rozwija się prawidłowo i
nie różni się w niczym od swoich rówieśników. Pomimo tego, jedne mają kłopoty z
opanowaniem umiejętności czytania i pisania, a inne nie. Mimo dużego dorobku w
zakresie doskonalenia metod nauki czytania i pisania obserwuje się ciągle dość
znaczną liczbę dzieci, u których proces opanowania tych umiejętności przebiega w
sposób zwolniony i związany jest z różnorodnymi trudnościami. Nabywanie przez
dzieci umiejętności czytania i pisania jest podstawowym zadaniem kształcenia.
Wynika to ze względu chociażby na znaczenie tych umiejętności w komunikowaniu
się z otoczeniem, zdobywaniu informacji, a także jako warunek dalszej edukacji
szkolnej.
W klasie, w której uczyłam było dwóch chłopców, którzy nie potrafili czytać,
nie dokonywali syntezy nawet dwuliterowych wyrazów, nie potrafili napisać z
pamięci wielu wyrazów, a ze słuchu wcale. Chłopcy uczęszczali na zespół
wyrównawczy. Niestety w dalszym ciągu nie odnosili żadnych sukcesów. Skierowałam
ich na badania w Poradni Pedagogiczno - Psychologicznej. Diagnoza psychologiczna
wykazała istotne obniżenie poziomu rozwoju umysłowego u obydwu uczniów. Podjęłam
się więc zorganizowania chłopcom dodatkowej pomocy – pozalekcyjnej.
WSTĘPNA DIAGNOZA
Zanim opracowałam program – mimo posiadanych wyników badań
z poradni, sprawdziłam u chłopców poziom czytania i pisania .
Próby dotyczące pisania obejmowały:
• sprawdzenie znajomości alfabetu przez przepisanie wg wzoru,
• napisanie alfabetu ze słuchu ( litery dyktujemy w dowolnej kolejności),
• napisanie ze słuchu 2 zdań o dwojakim stopniu trudności :
- w pierwszym struktura wyrazowa jest prosta – głoska równa literze
( np. Buda psa stoi koło domu.),
- w drugim jest złożona – dwuznaki, zmiękczenia ( np. Jesienią opadają
liście z drzew.)
Zdania te dyktujemy dziecku , niezależnie od aktualnego poziomu jego
umiejętności, zdając sobie sprawę, że napisanie ich będzie sprawiało mu
trudności i nie będzie zadawalające. Zdania te będę powtarzać co jakiś czas w
czasie naszych spotkań –
- będzie to wskaźnikiem , czy i w jakim stopniu nastąpiła poprawa między
pierwszą i ostatnią próbą.
Próby dotyczące czytania obejmowały :
• test J. Konopnickiego, dotyczący czytania głośnego, indywidualnego w ciągu
minuty. Test składa się z wyrazów jednosylabowych, nie mających ze sobą
logicznego związku,
• tekst z dowolnie wybranej czytanki, związanej z poziomem programu nauczania.
Dziecko czyta tekst również przez minutę. Obliczamy liczbę przeczytanych
wyrazów, rejestrujemy sposób czytania, popełnione błędy.
Również te próby będę powtarzać co jakiś czas . W przypadku testu
J. Konopnickiego jest to bezpieczne, bowiem wyrazy w nim zamieszczone nie mają
żadnego powiązania treściowego , tak więc nie ma obawy, że uczeń zapamięta je.
Drugi tekst wymieniamy na inny, odpowiadający wymaganiom programowym.
!!!
TO JEST TYLKO FRAGMENT PRACY, ZE WZGLĘDU NA FORMATOWANIE I GRAFIKĘ CAŁOŚĆ PRACY
ZNAJDUJE SIĘ W POSTACI PLIKU WORD
CAŁA PRACA
