Dorota Andrasiak

NARKOTYKI - NAJWIĘKSZYM ZAGROŻENIEM DLA DZIECI I MŁODZIEŻY

Spotkanie z rodzicami uczniów Zespołu Szkół Samorządowych

w Lubrzy- / pedagogizacja rodziców/

Dzień dobry, witam Państwa bardzo serdecznie.

Drodzy Państwo – dzisiejsze spotkanie z przykrością, ale świadomie rozpocznę od stwierdzenia, iż najprawdopodobniej również nasze dzieci mają za sobą “jakieś” doświadczenia z narkotykami.

A stwierdzić tak mogę, po przeprowadzeniu ankiety dotyczącej: UZALEŻNIEŃ, w klasie VI PSP i I-III PG, z których wynika, iż są w naszej szkole uczniowie, którym proponowano narkotyki, troje z nich ( są to, uczniowie gimnazjum), przyznało się, iż sięgnęło po narkotyk.

Pragnę podkreślić, iż wszyscy ci uczniowie stwierdzili w swoich ankietach, iż wszelkie kontakty z narkotykami miały miejsce poza szkołą. To nie znaczy, że szkoła odcina się od problemu. Wręcz przeciwnie, podczas zajęć w szkole bardzo często rozmawiamy na temat uzależnień, nasi uczniowie uczestniczą w bezpłatnych programach edukacyjno - profilaktycznych.

Dlatego też, również rodzice powinni wzmóc swoją czujność. Każdy rodzic musi zadać sobie pytanie:

CO WARTO WIEDZIEĆ I CO MOŻNA ZROBIĆ, ABY CHRONIĆ DZIECKO PRZED NARKOTYKAMI?

Narkotyki stały się dostępne w wielu miejscach. Bardzo wielu rodziców żyje w strachu przed tym, że ich dziecko któregoś dnia sięgnie po jeden z nich.

Dlatego też, powinniście Państwo zdawać sobie sprawę, że wiele zależy od Was i, że możecie mieć duży wpływ na to, czy Wasze dziecko sięgnie po środki odurzające.

Pamiętajmy, że dzieci wiedzą często na temat narkotyków dużo więcej od rodzi-ców. Przeważnie jednak ich informacje wynikają z mitów krążących wśród mło-dzieży i nie są prawdziwe.

Jeśli chcecie Państwo być dla dziecka autorytetem i partnerem podczas rozmów na ten temat powinniście:

- wykazać się rzetelną wiedzą, aby umieć obalić fałszywe przekonania, jakie Wasze dziecko posiada na temat narkotyków,

- po drugie nauczyć się rozpoznawać sygnały ostrzegawcze, wskazujące na zażywanie środków odurzających.

Zastanówmy się więc, co należy robić, aby zapobiegać?

Przede wszystkim musicie Państwo znaleźć czas dla swojego dziecka, i wykorzystać go, by jak najczęściej :

- okazywać dziecku ciepło i czułość,

- rozmawiać i nie unikać trudnych tematów,

- słuchać uważnie i nie lekceważyć problemów,

- służyć radą,

- doceniać starania i chwalić postępy,

- poznawać przyjaciół swojego dziecka,

- zawsze wiedzieć, gdzie jest i co robi oraz wyrażać zdecydowanie negatywną postawę wobec narkotyków.

Pierwsze próby z narkotykami dziecko zwykle starannie ukrywa przed dorosłymi. Wszelkie niepokojące zmiany będzie Państwu łatwiej zauważyć, jeśli macie Państwo z dzieckiem dobry kontakt.

Na co mumusimy jednak zwrócić szczególną uwagę?

Otóż, niepokoić powinny nas zmiany w zachowaniu np.:

- nagłe zmiany nastroju i aktywności, okresy wzmożonego ożywienia przeplatane ze zmęczeniem i ospałością,

- nadmierny apetyt lub brak apetytu,

- spadek zainteresowań ulobionymi zajęciami,

- pogorszenie się ocen, wagary, konflikty z nauczycielami,

- izolowanie się od innych domowników, zamykanie się w pokoju, niechęć do rozmów,

- częste wietrzenie pokoju, używanie kadzidełek i odświeżaczy powietrza,

- wypowiedzi zawierajace pozytywny stosunek do narkotyków,

- bunt, łamanie ustalonych zasad, napady złości, agresji,

- nagła zmiana grona przyjaciół na innych, zwłzszcza na starszych od siebie,

- niewytłumaczalne spóźnienia, późne powroty lub też noce poza domem,

- kłamstwa, wynoszenie wartościowych przedmiotów z domu,

- tajemnicze, krótkie rozmowy telefoniczne, nagłe wyjścia.

Niepokoić powinny nas zmiany w wyglądzie zewnętrznym:

- nowy styl ubierania się,

- spadek ciężaru ciała, częste przeziębienia, przewlekły katar, krwawienia

z nosa, bóle różnych części ciała, zaburzenia pamięci oraz toku myślenia,

- przekrwione oczy, zwężone lub rozszerzone źrenice,

- bełkotliwa, niewyraźna mowa,

- słodkawa woń oddechu, włosów, ubrania, zapach alkoholu, nikotyny, chemikaliów,

- ślady po ukłuciach, ślady krwi na bieliźnie,

- brak zainteresowania swoim wyglądem i nieprzestrzeganie zasad higieny.

Zaniepokoić nas powinny znalezione w pokoju dziecka przybory:

- fifki, fajki, bibułki papierosowe,

- małe foliowe torebeczki z proszkiem, tabletkami, kryształkami lub suszem,

- kawałki opalonej folii aluminowej, łyżka,

- białe lub kolorowe pastylki z wytłoczonymi wzorkami,

- leki bez recepty,

- tuby, słoiki, foliowe torby z klejem,

- igły, strzykawki.

Pamiętajcie Państwo jednak, że niektóre zachowania i postawy mogą mieć inne przyczyny tj.:

kłopoty szkolne lub rodzinne, zranione uczucia, niepowodzenia w kontaktach z rówieśnikami i wiele innych, które należy traktować równie poważnie i starać się pomóc je rozwiązywać.

Drodzy Państwo!

Jeśli jednak Wasze dziecko sięgnie po narkotyki należy działać, nie liczyć na to, że problem sam się rozwiąże. Szukać pomocy specjalistów.Wspólnie ze specjali-stą i z dzieckiem ustalić reguły postępowania i konsekwentnie ich przestrzegać.

Podkreślam Kochani, Wasze dobre relacje z dziećmi pomogą również szkole w rozwiązywaniu problemów związanych z agresją, wulgaryzmami, wa-

garami, uzależnieniami i konfliktami.

Rodzina i dom rodzinny, to wielka siła i moc.

“ Dom- to nie tapety, nie meble,

Nie kąt z żyrandolem, obrazem.

Dom- to tam, gdzie choćby pod gołym niebem

Ludzie są razem.

Tam, gdzie jasno wieczorem ciemnym.

Tam, gdzie ciepło, choćby wicher dął.”

Życzę Państwu, aby miłość i zgoda w rodzinie potrafiły uchronić Wasze domy przed wszelkimi problemami.

Opracowała: pedagog szkolny Dorota Andrasiak