Katarzyna Eckardt-Kubiak

Katarzyna Eckardt – Kubiak                                                                       

Gimnazjum im. Wł. hr. Zamoyskiego

ul. Dworcowa 11

62- 035 Kórnik

Program autorski z TECHNIKI

dla klasy I gimnazjum

na rok szkolny 2006/2007.

Poznań 2006

Spis treści:

1. Opis konstrukcji programu i założenia programowe.           

2. Cele edukacyjne, treści nauczania, przewidywane osiągnięcia ucznia, procedury osiągania celów, konteksty programowe, ocenianie osiągnięć ucznia.    

3. Tabelaryczny zapis programu.                                                                     

4. Wykaz wykorzystanych materiałów źródłowych.   

1.Opis konstrukcji programu i założenia programowe.

Podstawą tworzenia programu nauczania jest podstawa programowa zawarta w rozporządzeniu Ministerstwa Edukacji Narodowej „ w sprawie warunków i trybu dopuszczenia do użytku szkolnego programów nauczania z zakresu kształcenia ogólnego……” / Dziennik Ustaw Nr 14 z dnia 15.02.1999 roku /

W podstawie programowej wyróżniamy cztery bloki tworzące strukturę zapisu: cele edukacyjne / cele ogólne /, zadania szkoły / które też można interpretować jako cele ogólne /, treści oraz osiągnięcia, które we wcześniejszych wersjach projektów podstaw programowych nazywane były kompetencjami. Sposób formułowania osiągnięć wskazuje, że mogą być uważane za cele – kompetencje przedmiotowe, będące podstawą do formułowania celów operacyjnych.

Najważniejszym podmiotem programu jest dziecko – uczeń, którego rozwojowi ma program służyć. Istotny wpływ na stworzenie tego programu ma wizja przyszłości: ciągłego przekształcania się społeczeństwa ery przemysłowej w społeczeństwo informacyjne. Są i będą w nim ważne inne umiejętności i postawy wynikające m.in. z innej roli jednostki w społeczeństwie, dostrzeganie konieczności ciągłego samokształcenia, podnoszenia kwalifikacji a także zmiany wykonywanego zawodu.

Wiele wymagań wobec programu narzuca zmieniający się rynek pracy, ewaluowanie społeczeństwa demokratycznego w kierunku wielokulturowości, wymagającej poszanowania godności i praw innych, współdziałania i solidarności społecznej.

Duży wpływ na tworzony program ma specyfika szkoły np. infrastruktura szkoły czyli pomieszczenia , posiadane środki i narzędzia medialne. W proponowanym podejściu do konstrukcji programu , wychodzimy od określenia oczekiwań wobec wyników procesu edukacyjnego, czyli od określenia osiągnięć ucznia – kompetencji szczegółowych określonych w oparciu o wspomnianą wyżej podstawę programową. Zgodnie z praktycznymi zaleceniami MEN zapis programu w wersji tabelarycznej powinien zawierać kolejne kolumny: treści – materiał nauczania, cele szczegółowe / cele dla nauczyciela /, procedury osiągania celów / np. zadania dla ucznia i obudowa medialna /, osiągnięcia ucznia – operacyjnie zapisane kompetencje szczegółowe / cele dla ucznia /. Może zawierać także: propozycje oceny osiągnięć ucznia / na zróżnicowanym poziomie / oraz czas na realizację zadania. Propozycje oceny osiągnięć ucznia można sprecyzować w odrębnie sporządzonych kryteriach oceniania.  Należy pamiętać , że ważniejsza jest dobra realizacja założonego programu, czyli ukształtowanie kompetencji – umiejętności , niż „ przerobienie jak najwięcej treści” czyli pozorne wtłoczenie do głowy ucznia jak najwięcej wiadomości. Najważniejszym elementem podejścia do programu jest dokładna analiza zapisów osiągnięć ucznia w Podstawie Programowej. Program zawiera korelację międzyprzedmiotową , posiada treści  ścieżek edukacyjnych.

Patrząc na program , w oparciu o który się pracuje krytyczniej można przeprowadzić ewaluację zapisów programowych stawiając sobie uprzednio wiele pytań dotyczących możliwości zrealizowania zadań i osiągnięć zakładanych celów przez ucznia oraz przeprowadzenia lekcji przez nauczyciela. Czas poświęcony na opracowanie własnego programu jest czasem na zaplanowanie swojej pracy nauczycielskiej i będzie się zwracał w ciągu całego roku szkolnego. Szczegółowo opracowany program nauczania zawierający propozycje zadań dla ucznia i obudowę medialną jest także pomocą i ułatwieniem w opracowywaniu scenariuszy poszczególnych lekcji.

Należy podkreślić , że nie tworzymy programu na lata. Jego realizacja musi być źródłem ciągłej refleksji, a sam program musi podlegać nieustannej weryfikacji. Kolejne wersje programu powinny być lepsze i bardziej odpowiadać zainteresowaniom uczniów, oczekiwaniom rodziców i rosnącym możliwościom szkoły.

2. Cele edukacyjne, treści nauczania, przewidywane osiągnięcia ucznia, procedury osiągania celów, konteksty programowe, ocenianie osiągnięć ucznia.

Cele edukacyjne.

Głównym celem edukacyjnym jest przygotowanie ucznia do życia w cywilizacji technicznej. Cele te rozpisano szczegółowo w kolumnie nr 2  tabeli w p.3.

Treści nauczania.

W oparciu o Podstawę Programową treści nauczania ujęto w następujących działach programowych: Bezpieczeństwo [6h], Wychowanie komunikacyjne [11h], Wynalazki, patenty, prawo autorskie [5h], Normalizacja, normy, pomiary [6h], Materiały konstrukcyjne [4h], Dokumentacje, plany, projekty [11h], Elektrotechnika i elektronika [7h], Mechanika [6h], Ekologia [7h], Żywienie człowieka [5h], Preorientacja zawodowa [4h]. Łącznie 72 jednostki lekcyjne w trakcie roku szkolnego w klasach pierwszych.

Do treści nauczania należą: problemy bezpiecznego wykorzystania wytworów współczesnej techniki, urządzenia techniczne stosowane w środowisku ucznia, bezpieczeństwo poruszania się po drogach, prezentacja wybranych polskich i zagranicznych wynalazców w dziedzinie techniki, związki techniki z rozwojem kultury i różnych dyscyplin wiedzy technicznej, projektowanie i konstruowanie, ochrona praw autorskich, wynalazczość, ochrona patentowa, materiały konstrukcyjne i ich wymagania użytkowe, bezpieczeństwa, ekonomiczne i konstrukcyjne, planowanie pracy własnej i zespołowej, podział pracy, koordynacja działań, rachunek ekonomiczny, technologie – narzędzia i urządzenia techniczne stosowane do przetwarzania różnych materiałów, pomiary i regulacje techniczne. Działy programowe oraz treści nauczania rozpisano szczegółowo w kolumnie nr 1 tabeli w p.3.

Przewidywane osiągnięcia ucznia.

Do przewidywanych osiągnięć ucznia będzie należało: bezpieczne eksploatowanie urządzeń i systemów technicznych związanych z życiem codziennym, bezpieczne korzystanie z dróg i pojazdów, określanie i ocenianie własnych mocnych i słabych cech ujawnionych w działaniach technicznych indywidualnych lub zespołowych, ocenianie własnych możliwości sprostania wymaganiom wstępnie wybranego zawodu, stosowanie różnorodnych metod i środków w porozumiewaniu się na temat zagadnień technicznych, czytanie i sporządzanie prostych dokumentacji technicznych, bezpieczne i wydajne posługiwanie się podstawowymi narzędziami, przyrządami i urządzeniami. Przewidywane osiągnięcia ucznia rozpisano szczegółowo w kolumnie nr 5 tabeli w p.3.

Procedury osiągania celów.

Na dobranie procedur osiągania celów istotny wpływ ma infrastruktura szkoły czyli pomieszczenia, posiadane środki i narzędzia do prowadzenia zajęć z techniki. Ponieważ szkoła nie posiada typowej pracowni technicznej wraz z zapleczem, procedury dobrano tak aby zaistniała możliwość zrealizowania Podstawy Programowej. Uczniowie wdrożeni są do samodzielnego korzystania z zasobów informacyjnych oraz współpracy z innymi i rozwiązywania problemów. Przykładowe zadania dla uczniów wraz z proponowanymi metodami realizacji umieszczono w kolumnie nr 3, natomiast propozycje obudowy medialnej w kolumnie nr 4 tabeli w p.3.

Konteksty programowe.

Kolumna nr 6 tabeli w p.3 zawiera informacje dotyczące realizacji ścieżek edukacyjnych: prozdrowotnej, z obrony cywilnej, ekologicznej w ramach poszczególnych treści programowych z techniki.

Ocenianie osiągnięć ucznia.

Ocenianie osiągnięć ucznia odbywa się na podstawie kryteriów przedmiotowego systemu oceniania z techniki ustalonych na dany rok szkolny. Uczniowie otrzymują kryteria oceniania na początku każdego roku szkolnego.

Zobacz cały dokument