Anna Rozwadowska
Jestem
nauczycielką z wieloletnim stażem. Przez wszystkie lata pracy spotykałam i nadal
spotykam się z niechęcią w udziale w lekcji matematyki. Pewne rozwiązanie
podsunęły mi moje własne dzieci, a dokładniej ich zapał i zaangażowanie w grach
planszowych. Atrakcyjność tych gier pozwala uczniom mającym problemy w nauce
przezwyciężyć swoje słabości.
Dlaczego grę? Wynik gry
zależy nie tylko od umiejętności ucznia, choć mają one niemały wpływ. Element
losowy gry może spowodować, iż uczeń „słaby” może ją ukończyć z sukcesem, może
wygrać. Działa to na niego stymulująco i budująco. Doceniony, dokłada starań, by
osiągnąć lepszy wynik, także pracując w innej formie. Zaczyna wierzyć we własne
siły, nie zniechęca się zakładając z góry: „bo
mnie na pewno się nie uda”.
ZASADY GRY
● Uczniowie dzielą się na grupy
3-4 osobowe. Wzbierają pionki i ustawiają je na starcie.
● Każdy gracz rzuca kostką
sześcienną, przesuwa swój pionek na odpowiednie pole i rozwiązuje zadanie
przyporządkowane temu polu.
● Wszystkie grupy otrzymują
jednakowe zadania. Białym polom przyporządkowane są proste zadania, polom
pomarańczowym – zadania trudniejsze. Jeśli gracz nie potrafi rozwiązać zadania z
białego pola, cofa się o dwa pola, jeśli z pomarańczowego, cofa się o jedno. Do
każdego pola są przypisane cztery warianty zadania ( o podobnym stopniu
trudności ), na wypadek gdyby więcej pionków stanęło na tym samym polu.
● Poprawność rozwiązania
sprawdzają koledzy z grupy i oni decydują, czy gracz przesuwa się do przodu, czy
cofa. Nauczyciel ingeruje dopiero wówczas, gdy uczniowie poproszą o pomoc.
Jednak cały czas musi kontrolować przebieg gr. Wygrywa ten uczeń, który pierwszy
dotrze do mety. Każdy uczeń, który dotrze do mety jako pierwszy ze swojej grupy,
zostaje mistrzem.
● Po zakończeniu gry mistrzowie
gry otrzymują oceny bardzo dobre, pozostali grający odpowiednio: 4+, 4, 3+.
Przygotowałam propozycje zadań z działu:
-
Zbiór liczb rzeczywistych i jego podzbiory
-
Ciągi
ZADANIA w pliku Word
>>
