Beata Michalska

Co robić, aby dziecko nie miało trudności w szkole?

Referat wygłoszony na zebraniu rodziców w dniu 16.09.2003

Rodzice nie zawsze wiedzą, jak mają ustosunkowac się do powodzeń i niepowodzeń szkolnych swoich dzieci, nie wiedzą też, jakie stawiać swoim dzieciom wymagania, czy mogą i ewentualnie w jaki sposób pomagać im  w nauce. Często nagradzają swoje  dzieci za dobre stopnie albo karzą za oceny niedostateczne. Są też i tacy, którzy mówią: Niech sobie radzi sam, niech się uczy tak, jak sam potrafi i chce. Jeszcze inni zapewniają swoim dzieciom pomoc w postaci korepetycji, które trwają niekiedy całymi latami.

Co decyduje o powodzeniu w nauce szkolnej?

Najogólniej możemy wyodrębnić dwie grupy czynników:

·        wewnętrzne – związane z rozwojem fizycznym i psychicznym dziecka, z jego indywidualnym właściwościami;

·        zewnętrzne – na które składają się warunki życia dziecka, oddziaływanie    otoczenia, także opieka i praca wychowawcza, jaką zapewnia dom i szkoła.

Rodzice i najbliższe dziecku otoczenie powinno myśleć o przygotowaniu swojego dziecka do obowiązków szkolnych nie w wieku 7 czy 6 lat, lecz znacznie wcześniej. To do najbliższych dziecku osób należy troska o prawidłowy, harmonijny, wszechstronny rozwój psychiczny dziecka,  zapewnienie mu  jak najlepszych warunków życia sprzyjających temu rozwojowi a także właściwe oddziaływanie wychowawcze.

Drugim, bardzo ważnym zadaniem rodziców jest czuwanie nad prawidłowym rozwojem umysłowym dziecka. Małe dziecko powinno uczestniczyć w życiu rodziny w tzw. czynnościach codziennych. Podstawową formą jego działalności jest zabawa. Nie powinniśmy wstydzić się bawienia się z dzieckiem. To nam na pewno kiedyś zaprocentuje.

W rozkładzie dnia należy przeznaczyć pewną ilość czasu na zajęcia kształcące (oglądanie obrazków, układanie puzzli, oglądanie filmów dziecięcych, najlepiej  przyrodniczych). Dziecko musi mieć kontakt ze środowiskiem, dlatego konieczne są wspólne spacery.

Trzecim zadaniem jest troska o prawidłowy rozwój emocjonalno- społeczny. Należy unikać sytuacji, które mogą mieć ujemny wpływ na przeżycia uczuciowe dzieci, powodujące napięcia lub doznania lękowe. Nie chodzi o wychowanie cieplarniane, lecz o chronienie dziecka przed sytuacjami, które są dla niego jeszcze zbyt trudne.

Tuż przed pójściem dziecka do szkoły:

• unikajmy okazywania dziecku współczucia z tego powodu,

• unikajmy straszenia dziecka szkołą,

• unikajmy lekceważącego wypowiadania się na temat szkoły.

Elementy warunkujące powodzenie w nauce:

• stan zdrowia i rozwój fizyczny dziecka,

• rozwój motoryczny, umysłowy i emocjonalny

• rozwój  zainteresowań zarówno przedmiotami nauki, jak i zainteresowań pozaszkolnych

• atmosfera panująca w rodzinie

• tryb życia, organizacja codziennych zajęć, w szczególności przygotowanie zadań domowych

Co mogą zrobić rodzice, aby dziecko uniknęło trudności w szkole?

1. Troszczyć się o wszechstronny rozwój psychofizyczny dziecka w okresie poprzedzającym naukę w szkole

2. Przygotować dziecko do nauki szkolej poprzez rozwijanie samodzielności, zainteresowań poznawczych, chęci do pracy.

3. Przez wszystkie lata nauki dbać o zdrowie fizyczne i psychiczne.

4. Troszczyć się o dobrą, życzliwą, spokojną atmosferę w domu, o zaspokajanie potrzeb emocjonalnych, a zwłaszcza poczucia bezpieczeństwa.

5. Dbać o prawidłowe stosunki swego dziecka z rówieśnikami, także  nauczycielami.

6. Stawiać dziecku wymagania dostosowane do jego możliwości.

7. Utrzymywać systematyczny kontakt ze szkołą, współpracować z nauczycielami i wychowawcą dziecka.

8. Zapewnić najlepsze warunki do odrabiania lekcji, tj.miejsce, czas, spokój.

9. Żywo i systematycznie interesować się sprawami szkolnymi przez cały czas nauki.

  
Pamiętać także należy, że nadmiar przypominania, pilnowania i kontroli utrudnia powstawanie u dziecka poczucia obowiązku i odpowiedzialności.

Literatura:

„Życie szkoły” nr4, 1999r.

Opracowała:
Beata Michalska