Beata Michalska
Rola książki w kształtowaniu osobowości dziecka.
W ostatnim czasie dużo mówi się o potrzebie czytania dzieciom książek.
W dobie telewizyjnych kreskówek i gier komputerowych
zapomina się, że słuchanie bajek sprawia dziecku nie tylko ogromną radość,
rozwija wyobraźnię, bogaci zasób słownictwa, wzbogaca sferę przeżyć ale również
pozwala obcować z żywym człowiekiem, dzielić się swoimi spostrzeżeniami i
przeżyciami, zadawać pytania i uzyskiwać na nie odpowiedzi.
Ogromnie ważny w życiu dziecka jest kontakt z książką, lecz zainteresowanie nią
w ostatnich latach zaczyna maleć.
Telewizyjne medium wyparło książkę, prasę, bezpośrednie kontakty rodziców z
dziećmi, wspólne spacery czy wyprawy do kina. Często zdarza się, że telewizja
reguluje harmonogram życia rodzinnego.
Dla dziecka najważniejszy jest bliski kontakt z rodzicami,
bez względu na to, czy będzie to wspólny spacer, ulubiona gra, czy przeczytanie
książeczki. Na pewno nie będzie to czas stracony. Nie może zabraknąć tak ważnego
dla dziecka w tym wieku przytulania, głaskania, całusów, uśmiechu. Takie właśnie
postawy rodziców budzą w dziecku poczucie bezpieczeństwa, zaufanie i miłość do
otaczającego świata, ludzi, a przede wszystkim budują pozytywny obraz samego
siebie. W procesie wychowawczym dzieci i młodzieży należy kształtować poczucie
odpowiedzialności, wpajać zasady moralne, poszanowanie godności osobistej,
indywidualność człowieka, prawość charakteru, samodzielność, poczucie piękna,
zamiłowanie do ładu i porządku. Literatura może być uznana za jedną z dziedzin
sztuki, która oddziaływuje wszechstronnie na osobowość dziecka, z tego powodu
książkę możemy postawić w rzędzie środków wychowawczych, które pomagają w
poznaniu świata, kształtują poglądy, zapatrywania, wpływają na wybory form
postępowania. Umiejętnie dobrana do wieku dziecka lektura ma szansę, wpływając
na indywidualny rozwój, wzmocnić to, co w młodym człowieku najlepsze, może
rozwinąć wyobraźnię, wewnętrzne przeżycia i wzbogacić krąg doświadczeń
życiowych. Nawyk czytania i zapał do książek trzeba kształtować w dzieciństwie,
czytając dziecku na głos.
Badania naukowe potwierdzają, że głośne czytanie dziecku:
- buduje mocną więź między dorosłym i dzieckiem,
- zapewnia emocjonalny rozwój dziecka,
- rozwija język, pamięć i wyobraźnię,
- uczy myślenia, poprawia koncentrację,
- wzmacnia poczucie własnej wartości dziecka,
- poszerza wiedzę ogólną,
- ułatwia naukę, pomaga odnieść sukces w szkole,
- uczy wartości moralnych, pomaga w wychowaniu,
- zapobiega uzależnieniu od telewizji i komputerów,
- kształtuje nawyk czytania i zdobywania wiedzy o całym świecie,
- pomoże dziecku pokonać wiele problemów wieku dorastania.
Literatura:
- Dąbrowska M. – „Telewizyjna fikcja a rzeczywistość w świadomości
dziecka”. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze , nr 3/2000
- Janiczek H. – „Cała Polska czyta dzieciom”. Bliżej przedszkola.
Wychowanie i edukacja 3/2002
- Papuzińska J.- „Czytania domowe”. NK Warszawa 1975
Opracowała: Beata Michalska
