Agnieszka Wojciechowska

Przewodnik wycieczek
 
 
Pomysły na wyprawy dzieci i rodziców
(wycieczki klasowe i rodzinne)

Autor: mgr Agnieszka Wojciechowska
nauczycielka kształcenia zintegrowanego
w Szkole Podstawowej nr 6
im. Macieja Rataja
w Ostrowie Wlkp.
 

Wstęp

 Witajcie w moim przewodniku. Jeśli jesteście poszukiwaczami przygód, kochacie podróże i lubicie zwiedzać nowe - ciekawe miejsca oraz poznawać ich tajemnice to ruszajcie ze mną w świat przygody.
 
Zapraszam Was na wspólną wyprawę w kilka miejsc znajdujących się w Polsce.
 
W tym poradniku znajdziecie propozycje zakątków, do których warto pojechać, które warto zwiedzić. Podam też ważne informacje, regulamin, ciekawostki i porady niezbędne dla prawdziwych wycieczkowiczów.
Na klasowe wycieczki możecie również zabrać rodziców. Będą to wtedy klasowo- -rodzinne wypady pełne wspólnych przygód i wspomnień. Nie zapomnijcie zabrać aparatu fotograficznego lub kamery.
 
A więc wyruszamy !
 
Przeżyjcie wspaniałą przygodę !
 
 
 
Agnieszka
 

Język urzędowy: polski

Stolica: Warszawa

Województwa:

Nazwa Polska wywodzi się od plemienia Polan, zamieszkującego tereny naszej Wielkopolski. Słowo Polanie oznaczało ,,mieszkających na otwartych polach”.

Podanie o Lechu

Dawno już, bardzo dawno, może z tysiąc lat temu, trzech braci, Lech, Czech i Rus, rozeszło się w trzy strony świata, aby założyć sobie nowe państwa.

Lech udał się na północ. Szedł długo przez wielkie, nieprzebyte puszcze, które okrywały wówczas naszą ziemię, przedzierał się przez gąszcze, przebywał moczary, kierując się jedynie słońcem lub biegiem wód, aż wyszedł na równinę nad brzegiem Warty. Zachwycony pięknością kraju, żyznością ziemi, obfitością ryb i zwierzyny, postanowił tu się zatrzymać i gród sobie zbudować [...]

Kiedy w puszczy z rozkazu Lecha ścinano drzewa na budowę grodu, znaleziono całe gniazdo białych orłów. Lech wziął to za dobrą wróżbę i białego orła obrał sobie za znak wojenny, a gród, który zbudował, nazwał Gnieznem.

(wg Cecylii Niewiadomskiej)

Podanie o Popielu

Niedaleko od Gniezna, nad jeziorem Gopłem, wznosił się gród Kruszwica. Tam mieszkał książę Popiel, jeden z następców Lecha, i rządził krajem groźnie i surowo. Chciał większej władzy, niż mieli jego poprzednicy. Chciał rządzić sam, nie pytając nikogo o radę. Żona Niemka opowiadała mu nieraz, że tak rządzą książęta w Niemczech.

A w Polsce z dawna był obyczaj, że kniaź w ważniejszych sprawach zwoływał na radę starszych kmieci, czyli gospodarzy, właścicieli ziemi. Taka rada, z kmieci złożona, nazywała się wiecem.

Popiel nie chciał zwoływać wieców, a kmiecie rozgniewani o to nie chcieli z nim chodzić na wojnę, odmawiali mu posłuszeństwa.

Popiel się obawiał, że z tego zatargu skorzystają jego stryjowie: połączą się z kmieciami

i odbiorą mu władzę. Zaprosił więc stryjów na ucztę, żona przyprawiła trucizną miód i wino i otruła wszystkich.

Trupy wrzucono do Gopła.

Zbrodnia jednak została prędko ukarana. Z ciał potopionych stryjów wylęgały się tysiące myszy i wyruszyły wszystkie do Kruszwicy, prosto na dwór zbrodniarza.

Przerażony Popiel, nie umiejąc walczyć z takim nieprzyjacielem, ratował się ucieczką i z całą rodziną szukał schronienia w murowanej wieży, wznoszącej się pośród jeziora na wyspie. Lecz myszy popłynęły za nim, dopadły go na wieży i zagryzły.

(wg Cecylii Niewiadomskiej)

Piast

Podczas rządów Popiela niedaleko Kruszwicy miał zagrodę zamożny kmieć, Piast kołodziej. Szanowali i kochali go sąsiedzi, bo chętny był do rady i pomocy, uczynny dla każdego, mądry i gospodarny.

Oprócz chaty i roli miał dużą pasiekę, która dostarczała mu miodu i wosku. Zarabiał także kołodziejstwem, więc pracy miał niemało, lecz i dostatek wszystkiego. Dobra żona Rzepicha pomagała mu w gospodarstwie, a wesołe i zdrowe dzieci stanowiły szczęście rodziców.

Poeta polski Niemcewicz, który przed stu laty prawie w pięknych śpiewach historycznych opisał sławnych ludzi i ważniejsze wypadki z naszych dziejów, tak o tym kmieciu mówił:

Pośród Kruszwicy spokojnych wieśniaków

Był Piast, co bogów i ludzi miłował.

Dom jego szczupły, ale zawsze czysty,

Za Gopłem małą pasiekę posiadał,

Cienił lepiankę jawór wiekuisty,

A na nim bocian gniazdo swe zakładał.

Właśnie podczas sporów z Popielem o wiece skończył lat siedem najstarszy syn Piasta. Była to dla rodziny bardzo ważna uroczystość, gdyż chłopiec z rąk matki przechodził pod opiekę ojca. W dniu urodzin dziecka obchodzono tak zwane postrzyżyny, to jest ojciec po raz pierwszy obcinał synowi włosy, nadawał mu imię i wzywał dla niego błogosławieństwa przodków.

Na ten obrządek spraszano sąsiadów i ugaszczano ich hojnie, aby upamiętnić dla nich to zdarzenie i zapewnić dziecku ich życzliwość. Toteż Piast i Rzepicha zawczasu przygotowali dostateczny zapas mięsa i pieczywa, miodu i owoców leśnych. Uprzątnięto chatę, przystrojono zielenią, zastawiono obficie stoły.

Właśnie sproszeni goście zasiedli za stołem, kiedy w progu stanęli nie znani nikomu podróżni. Byli to dwaj młodzieńcy o jasnych i pogodnych twarzach; zakurzone ich szaty świadczyły wyraźnie, że daleką przebyli drogę - prosili o wypoczynek. Byli przed książęcym dworem, ale ich tam nie wpuszczono, może znajdą gościnność pod wieśniaczą strzechą.

Gościnność i w pogańskiej Polsce była najświętszym prawem, obowiązkiem. Gość w dom - Bóg w dom - mówi stare przysłowie, a maluje ono wiernie, co czuł i myślał każdy.

Z radością też powitał Piast przybyłych, podał im wody, aby obmyli się z kurzu, i posadził za stołem, prosząc, aby jedli.

Tymczasem rozpoczęły się obrzędy.

Matka przyprowadziła biało ubranego chłopca, w płóciennej koszuli, z rozczesanymi długimi włosami, i powiodła go przed ojca.

Chłopak padł mu do nóg, a Piast go podniósł, uściskał, pokropił wodą ze źródła i ująwszy nożyce, przystrzygł mu włosy nad czołem.

Oddał potem nożyce najstarszemu z gości, ten uciął znowu długi pukiel i tak koleją co starsi krewni i sąsiedzi strzygli po trochu włosy wkoło głowy dziecka.

Kobiety je zbierały, aby zakopać w ziemię.

Wtedy podnieśli się obcy podróżni, a jeden z nich przemówił:

- Pozwólcie i nam, bracia, pobłogosławić chłopca w imię naszego Boga.

I zrobiwszy znak krzyża, dodał:

- W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego chrzczę ciebie, Ziemowicie. Niech błogosławieństwo Boże będzie z tobą, nad domem twoim i dziećmi twoimi.

Obecni słuchali tego ze zdziwieniem, wzruszeni i pełni wdzięczności. Błogosławieństwo Boże jest przecież największym darem.

Imię Ziemowita podobało się też wszystkim, Piast dziękował serdecznie.

Rozpoczęły się teraz pieśni obrzędowe. Matka przyniosła wieniec ze świeżych ziół upleciony i włożyła postrzyżonemu synowi na głowę, ojciec wziął go za rękę i powiódł na święte miejsce na cmentarzu, aby modlitwą uczcić duchy dziadków i zostawić ofiary na ich grobach.

Przez drogę śpiewano pieśni, groby polano mlekiem, poustawiano na nich misy z jadłem.

Kiedy wrócono na koniec do domu, spostrzeżono, że obcy młodzieńcy zniknęli. Kiedy odeszli, nikt nie zauważył, nikt nie wiedział, w którą stronę się udali. Musieli być to ludzie święci, gdyż zostawili święty dar bogów: błogosławieństwo.

Rozeszli się na koniec goście, ale nazajutrz wrócili z wieściami, że kmiecie się zbierają, aby obrać innego księcia; Popiela nikt słuchać nie chce.

Ze wszystkich stron schodziły się liczne gromady, jedni szli pieszo, inni jechali na wozach, tamci znów konno, a nikt zagrody Piasta nie ominął. Każdy rad był usłyszeć jego mądre słowa i pokrzepić siły za gościnnym stołem. W Kruszwicy bardzo prędko głód zaczął dokuczać: okolica nie mogła wyżywić tylu ludzi, wielkich zapasów nikt z sobą nie przywiózł, a to, co było, nie wystarczało dla wszystkich.

Gościnny kołodziej witał, podejmował, lecz w duszy rosła mu troska i trwoga: skądże dla tylu stanie? I co począć, skoro zabraknie żywności?

Z niepokojem pyta żony, co ma jeszcze w spiżarni. Biegnie Rzepicha zaraz do komory, ale po chwili wraca i opowiada z największym zdziwieniem, że zapasów nic nie ubywa, wszystkie statki pełne jedzenia, jak były.

Cieszy się Piast i dziwi, dziękuje bogom za ten dar ich łaski i śmielej zaprasza, częstuje.

- Dobry z ciebie gospodarz - chwalą ze zdziwieniem goście - kiedy wystarczysz na takie gromady.

- Nie moja w tym zasługa - tłumaczy się wieśniak. - Boża to wola i błogosławieństwo: świętych snadź ludzi ugościłem w chacie, bo odtąd nie ubywa mi zapasów.

Zdumieli się wszyscy, spojrzeli na siebie.

- A jakiegoż nam szukać księcia, jeśli nie takiego, któremu bogowie sami błogosławią! Nad Piastem boska ręka i opieka, Piast szczęśliwie nami rządzić będzie.

I zasiadł Piast kołodziej na tronie w Kruszwicy,

Już wdział purpurę, wziął miecz wojowniczy,

Świetną koroną uwieńczył swe skronie,

A wdzięczny, pragnąc uczcić stan rolniczy,

Rozkazał pług swój postawić przy tronie.

(wg Cecylii Niewiadomskiej)

Treść legend i podań zaczerpnięta z książki pt. ,,Klechdy domowe” -

wg. Hanny Kostyrko, Nasza Księgarnia, Warszawa 1987.

Burza - to groźne spotkanie.

Aby uniknąć niebezpieczeństwa:

•         nie stawaj pod drzewem, dachem obok słupa i ogrodzenia,

•         schowaj metalowe części swojego wycieczkowego wyposażenia - lornetkę, parasol, ...,

•         odsuń się od wody.

Zgubiłeś się - pomyśl o drodze, jaką przebyłeś do miejsca, w którym się aktualnie znajdujesz. Powiadom dorosłego (dobrze byłoby policjanta) o swoim zagubieniu.

Nie zapomnij skąd pochodzisz - zapamiętaj swój domowy i szkolny adres. Pamiętaj, jak się nazywasz. Nie panikuj!

Podczas wędrówek dobrze jest śledzić trasę na mapie (i mieć przy sobie przewodnik danego terenu).

Na rowerze - można również zwiedzać okolice. Zanim jednak wyruszysz w taką podróż, sprawdź sprawność Twojego roweru:

* wyczyść łańcuch, obejrzyj przerzutki,

* sprawdź wysokość siodła,

* skontroluj działanie świateł,

* obejrzyj opony, czy są odpowiednio napompowane,

* posłuchaj, jak działa dzwonek.

Zabierz:

* kask,

* światełka odblaskowe,

* lekkie ubranie,

* picie,

* jedzenie,

* plecaczek,

* narzędzia,

* pompkę,

* okulary przeciwsłoneczne i czapeczkę,

* rękawiczki bez palców,

* dopasowane spodnie.

W lesie - bądź sympatycznym zwiedzającym:

* nie kalecz drzew, nie zrywaj ,,zdrowych” gałęzi,

* chroń rośliny i zwierzęta,

* nie krzycz i zachowuj się cicho - bo las to dom zwierząt,

* obserwuj ptaki, zwierzęta, rośliny,

* dbaj o porządek i czystość w lesie - nie zostawiaj śmieci.

Pamiętaj - przyroda to najwspanialsze, zdrowe miejsce.

Ognisko - nie rozpalaj go bez opieki osoby dorosłej. Wybierzcie miejsce osłonięte od wiatru. Dobrze oczyście ziemię. Musi być bez drzew, suchej trawy i krzaków. Otoczcie miejsce na ognisko kamieniami. Kamienie nie powinny być zbyt blisko ognia.

Bądź uważny! Ogień to nie zabawa!

Przygotujcie wodę, żeby w razie potrzeby szybko zgasić ogień.

Nie palcie ognia w lesie!

Załóż album, zielnik roślin z wypraw i wycieczek.

Zielnik, czyli album z roślinami, to ciekawa pamiątka z wypraw. Można go zrobić w bloku technicznym, przyklejając taśmą wysuszoną roślinę. Pod obrazkiem dobrze jest umieścić napis nazwy rośliny, a może nawet datę i miejsce znalezienia.

Susząc roślinę trzeba włożyć ją między dwa arkusze gazety i umieścić to w grubej książce.

W ZOO pamiętaj, aby nie dokarmiać zwierząt przyniesionym przez siebie pokarmem i nie wkładać rąk do klatek ze zwierzętami.

Szlakiem Marii Dąbrowskiej

Region: Południowa Wielkopolska

Legenda o powstaniu Kalisza

Było to ze dwa tysiące lat temu, a może i więcej, gdy w miejscu dzisiejszego Kalisza szumiał bór odwieczny - puszcza dzika i ogromna. Przedzielony rzeką ciemny las ukazywał tu i ówdzie płaskie, zdradliwe polany ogromnych bagien.

Pewnego dnia, gdy słońce miało się ku zachodowi, niezwykły trzask i dudnienie przerwały przedwieczorną ciszę. Na wzgórze wbiegł potężny król tej krainy - ogromny, płowy tur. Stanąwszy na szczycie, zgoniony i utrudzony, dyszał ciężko i chylił ku ziemi rogaty łeb. W zgiętym, skrwawionym karku tkwiły dwie strzały i złamane drzewce oszczepu. Władca puszczy, raniony śmiertelnie, lecz jeszcze gotowy do walki, stał chwilę

w ostatnich blaskach słońca, nim wreszcie runął olbrzymim cielskiem na garb piaszczystej wydmy. Wtedy to puszczą targnęła ogromna wrzawa - zwycięski, pierwszy tu krzyk ludzkich głosów. Z trzech stron ciemnego boru, wśród wściekłego ujadania psów, wbiegły na polanę trzy różne gromady wojów.

Na czele stanęli mono wsparci w strzemionach trzej wodzowie, zdziwieni podobnie jak ich ludzie tym niespodziewanym spotkaniem. Ręce ich, wsparte na toporzyskach i na głowniach brązowych mieczów, gotowe były do ciosu. I nagle stało się to, co dzieje się wśród ludzi, gdy zawiść omroczy głowy. W walce o prawo do ubitego zwierza zwarły się trzy zbrojne hufce i rozległ się srogi krzyk: ,,Kali! Kali!” To potomkowie Lecha, Czecha i Rusa, wędrujący w poszukiwaniu ziemi do osiedlenia, nie poznawszy się, staczali zaciekły bój o tura.

Nim wieczór wyszedł z borów, zwycięscy Lechici zawładnęli łupem i wydmą na polanie,

a w dali milkły głosy pokonanych. Na wzgórze wszedł pachoł zbrojny w krzemieniem nabijaną palicę i na ogromnym rogu zagrał zwycięski hejnał.

Wódz Lechitów upodobał sobie wielce to obronne miejsce wśród błot. Utrudzony, rozbił na wzgórzu obóz, a nim ruszył dalej, posadził dąb święty i zbudował dworzyszcze.

Tak powstało miasto, które od bojowych okrzyków w czasie bitwy, a może od okolicznych mokradeł i bagnisk Kaliskiem zwanych od słowa ,,kał”, które ,,błoto” oznaczało - nazwano Kaliszem. Jego herbem stał się wizerunek pachoła dmącego w róg, zaś herbem całej Kaliskiej Ziemi - głowa tura.

Oferta:

* Gołuchów - neorenesansowy zamek, Park z żubrami, Muzeum Leśnictwa,

* Russów - Dworek Marii Dąbrowskiej,

* Kalisz - Ratusz, Kolegiata Wniebowzięcia NMP, Stare Miasto, Muzeum,

Teatr im. W. Bogusławskiego,

* Opatówek - Muzeum Historii Przemysłu.

Lewków

Region: 6 km na północny wschód od Ostrowa Wlkp.

Oferta:

* gorzelnia oraz zakład mechanizacji,

* klasycystyczny Pałac Lipskich oraz park krajobrazowy z końca XVIII wieku ze stawem, wyspą i pomnikami drzewami,

* eklektyczny kościół.

Przy drodze do Kwiatkowa rosną potężne topole o obwodach do 610 cm. Pomnikowe drzewa rosną też przy blokach mieszkalnych.

W odległości 2,5 km na zachód od Lewkowa leży Michałków. Między Michałkowem a Lewkowem znajduje się lotnisko sportowe Aeroklubu Ostrowskiego, istniejącego od 1945 r.

Antonin

Region: na trasie linii kolejowej Katowice - Poznań, na skrzyżowaniu szosy Gliwice - Poznań z drogami do Wrocławia i Mikstatu.

Oferta:

* rozległe kompleksy leśne, stare dęby,

* ośrodek wypoczynkowy z plażą i strzeżonym kąpieliskiem,

* drewniany pałac myśliwski, w którym przebywał Fryderyk Chopin, polana pałacowa z pomnikiem Chopina,

* przy drodze do Mikstatu - dawna kaplica grobowa Radziwiłłów.

Milicz

Region: Dolny Śląsk

Oferta:

* zwiedzanie Fabryki Bombek,

* zwiedzanie wystawy bombek,

* udział w zajęciach praktycznych - ,,lekcja malowania bombek”,

* zakupy w sklepiku firmowym.

Wrocław

Region: Dolny Śląsk

Oferta:

* Stare Miasto, Ostrów Tumski,

* Ogród zoologiczny,

ZOO

tel. (0-71) 348 30 24

* Rejs statkiem po Odrze,

* Ogród botaniczny.

Szlakiem Białej Damy

Region: Wielkopolska

Oferta:

* Kórnik - Zamek Działyńskich, park - arboretum,

* Rogalin - Pałac, Dęby Rogalińskie, Rogaliński Park Krajobrazowy,

* Puszczykowo - Muzeum Arkadego Fiedlera ,,Pod Totemem”.

Szlak Piastowski

Region: Pałuki

Oferta:

* Lednica - Ostrów Lednicki, Mały Skansen, Wielkopolski Park Etnograficzny,

* Gniezno - Katedra, Rynek, Wzgórze Lecha,

* Wenecja - kolejka wąskotorowa,

* Biskupin - prastara osada i zajęcia dydaktyczne:

1. Lepienie garnków

2. Wypiek chleba,

3. Ubijanie masła w maselnicy,

4. Spotkanie z rycerzem,

* Kruszwica - Mysia Wieża, Kolegiata.

Kino ,,Komeda” w Ostrowie Wlkp.

Aleja Powstańców Wielkopolskich 22

telefon 0 - 62/5917445

Teatr im. Wojciech Bogusławskiego

w Kaliszu

ulica Plac Bogusławskiego 1

telefon 0 - 62/5023222

5024561

www.teatr.kalisz.pl

www.@teatr.kalisz.pl

Teatr Kukiełkowy we Wrocławiu

ulica Plac Teatralny 4

telefon 0 prefix 71/3447677

3441216

Teatr Muzyczny ,,Kapitol” we Wrocławiu

ulica Piłsudskiego 72

telefon 0 - 74/3438051

3444916

 Uczeń - uczestnik wycieczki zobowiązany jest:

* sumiennie wypełniać polecenia opiekunów,

* na hasło ,,zbiórka” ustawić się w parach,

* pamiętać o bezpieczeństwie własnym i innych,

* siedzieć w autokarze na zajętym przez siebie miejscu,

* dbać o czystość swojego miejsca,

* nie oddalać się od grupy bez zezwolenia opiekuna,

* zachowywać się kulturalnie w miejscach publicznych,

* pamiętać o ochronie zabytków i przyrody,

* zabrać legitymację szkolną,

* pamiętać o należytym reprezentowaniu swojej szkoły i miasta.

Spis treści:

strona

Wstęp ............................................................................................................ 3

Informacje o Polsce ...................................................................................... 4

Legenda o Lechu ........................................................................................... 7

Podanie o Popielu ......................................................................................... 7

Piast .............................................................................................................. 8

Porady .......................................................................................................... 10

Oferta wyjazdów - wycieczki jednodniowe ................................................ 12