Maria Ziaja

Niebiański figiel

 wg Christiane Müller

JASEŁKA  dzieci z Zespołu Szkół Specjalnych w Pyskowicach

Kolęda:    Kiedy pierwsza gwiazdka błyśnie,

Drzwi otworzę domu mego,

Przybądź do mnie, mały Jezu,

Prosto z nieba wysokiego.

W moim domu, w moim sercu
Ani chłodu, ani gniewu,
Przybądź do mnie, mały Jezu,
Dam Ci gwiazdkę wprost ze śniegu.

Dzień dobry moi mili goście,

Witamy was tu serdecznie i radośnie.

Przygotowujemy dla Chrystusa drogi,

Aby mógł wejść w nasze progi.

Przesłanie Bożej miłości głosimy,

Przeszłość i teraźniejszość łączymy.

Patrzcie wszyscy ludzie z bliska i z daleka,

Boże Narodzenie zawsze na was czeka,

Gdzie ludzie się kochają i sobie ufają,

Gdzie na Bożej mocy wciąż się opierają,

Gdzie pieniądze i bogactwo ich nie oślepia.

Bóg tam, gdy nie marnują swego życia.

Pamiętajcie, gdzie kto może,

Dziś jest Narodzenie Boże!

Pod choinką gdy staniecie,

Kiedy się obdarujecie,

Pamiętajcie: prezent daje krótką radość

Dla bliźniego największa będzie miłość.

Ważniejsza od prezentu każdego

Jest miłość włożona do niego.

Gdyby dziś ludzie się kochali

I strasznych wojen unikali,

Byłoby mniej nędzy, cierpień, załamań i trosk.

(zbliżają się dzieci)

Słuchajcie! Ktoś nadchodzi.

Widzę dzieci! Dzieci z Pyskowic!

Chodźcie! Chodźcie ze mną do Betlejem!

Spłatamy dzieciom figla.

Kolęda:    Znalazłem cię na niebie mrugasz i drżysz

Dla każdego w potrzebie w tę noc  tak lśnisz.

Dzyń, dzyń, dzyń to ten dzień

Dzyń, dzyń, dzyń wszedł już w sień

Dzyń, dzyń, dzyń wieczór już, gwiazdka tuż

Jesteśmy razem wszyscy pośrodku stań

Tak bardzo sobie bliscy dobrze nam tu

Na stole obrus biały i siana garść

Opłatek w dłoni mały to wspólny znak

Ten wieczór jest jedyny i święty tak

Ogłoście już nowinę na cały świat

Wreszcie Wigilia. Cieszycie się tak, jak ja?

Oczywiście! Żebyście wiedzieli, jaka jest moja lista życzeń! Lalka i ubrania dla lalek. A babcię poprosiłam o układankę.

Układanka – to głupie. Ja wolę się bawić klockami!

Klocki! Nie dostanę klocków, ale dostanę telewizor. To wystarczy, tak uważa moja mama.

Może dostanę odtwarzacz MP-3.

Ja dostanę piłkę nożną. Jestem przecież w szkolnej drużynie piłki nożnej. Oprócz tego będę miał dużo książek. Mój ojciec mówi, że powinienem kiedyś studiować, dlatego muszę dużo czytać.

Czytać? Na to nigdy nie mam ochoty!

To czego życzysz sobie pod choinkę?

Chciałbym komputer, taki jak ma Anka.

Myślę, że mój tata mi taki kupił. Z twardym dyskiem na 300 gigabajtów i z Neostradą.

Wszyscy:

Ale tobie to dobrze!

(Gdy dzieci mówią o swoich życzeniach, aniołowie kładą prezenty do stajenki. Gdy dzieci wołają ale tobie to dobrze”, zapada nagle ciemność. Pojawia się oświetlony anioł Gabriel. Przerażone dzieci kładą sobie ręce na oczy. Dwoje upada na podłogę. Z lękiem patrzą na anioła, gdy ten mówi.)

Nie bójcie się lecz radujcie!

Wesołą nowinę dziś wykrzykujcie!

Bowiem narodził się wam Zbawiciel,

Wybrany przez Boga Odkupiciel.

Musicie podążać za światłem gwiazd.

Prosto do Betlejem zaprowadzi was.

Wysoko w górze tę gwiazdę widzicie?

W Betlejem oświetla stajenkę i dziecię.

Żeby dziś każdy znalazł, nim noc minie,

W żłóbku na sianie Bożą Dziecinę.

Daleka jest droga, wszystko ma swoją moc.

Cudowna i święta jest dla nas ta noc.

Co daleko, jest blisko, wystarczy zawierzyć.

Idźcie! Ochoczo pójdą z wami pasterze.

Kolęda:

Gdy pierwsza gwiazda niebo rozjaśni
powrócę wtedy w swej wyobraźni
do tej jedynej nocy na świecie
co dała światłość i Boże dziecię.

Ludzie błądzili nie znając Boga
ciągle pytali, gdzie Boża droga
światłość co wyszła z Bożej mądrości
drogę wskazała drogę miłości.

Gdy służę ludziom w serca pokorze
odnajdę Ciebie Zbawco mój Boże
i gdy po waśniach z kimś się pogodzę
gwiazdę zobaczę na mojej drodze.

Słyszeliście?

Anioł do nas przemówił.

Anioł? Aniołowie może kiedyś istnieli, ale...

Dziecko 4

Ale On przemówił do nas teraz. Właśnie w tej chwili – jakby nam chciał dzisiaj przekazać wesołą nowinę o narodzinach Jezusa w Nazarecie

W Betlejem!

Jak kiedyś u pasterzy – w polu.

Chciałbym być świadkiem tego, co przeżyli pasterze w Świętą Noc.

(Zbliżają się dwaj pasterze)

Ależ właśnie to przeżyliście!

Co? Kim jesteście?

Ale wyglądacie staromodnie,,,

Jesteśmy pasterzami z Betlejem.

Nie! Uszczypnij mnie! Czuwam, czy śnię?

Oj! Nie, ja na pewno nie śnię.

Nie, nie śnicie. To noc pełna cudów, dzisiaj łączy się przeszłość i przyszłość.

Jak to możliwe?

To tajemnica. Wielka tajemnica.

Tajemnica tak wielka, jak miłość Boża,

która nie zna granic czasu i przestrzeni.

Chodźcie z nami! Idziemy do Betlejem.

Przyszli już do Betlejem Józef i Maryja.

Ta noc jest tajemnicza, blask ziemię spowija

wszystko wokół jest jak w bajce

Wczoraj i dziś zatarło się całkiem.

Czy będzie tak jak kiedyś było

Gdy Dziecię Boże się narodziło?

Czy ludzie miłość Boga poczują?

Czy po raz drugi drzwi zaryglują?

 (Anioł odchodzi, Pojawiają się Maryja i Józef. Józef wskazuje na szyld Betlejem.)

Och, to tutaj, poznaję to miejsce.

Tak. Tutaj jest Betlejem.

Przecież to ta sama gospoda, do której wtedy zapukałem.

Spróbuj teraz. Zapukaj znów.

 (Józef puka. Wychodzi gospodarz.)

Czy nie macie dla nas noclegu?

Moja żona oczekuje dziecka i ...

No wiecie! Dzisiaj jest Boże Narodzenie. Mamy komplet turystów.

Trzeba było zamówić pokój w odpowiednim czasie!

Spróbujmy w następnej gospodzie.

Przybywamy z daleka i potrzebujemy pokoju na tę noc.

Gospodarz 2

U mnie nie ma niczego dla ludzi takich jak wy.

U mnie bywa tylko wytworne towarzystwo.

Maryja
Spróbuj tam.

Proszę o miejsce na nocleg...

Proszę!

Dzisiaj jest Boże Narodzenie!

Ale śmieszne! Powiedzcie jeszcze, że jesteście Maryją i Józefem!

Nie, nie, przykro mi – wszystkie pokoje zarezerwowane.

A może wystarczy wam stajnia?

Właściwie – dlaczego nie. Jak wtedy Maryi i Józefowi.

Chodźcie tędy. Maryja i Józef w XXI wieku!

(Udaje jakby zamykał drzwi – Maryja i Józef idą do stajni i zaglądają do wnętrza.)

Ojej! Pełno tu przedmiotów!

Usiądź tutaj Maryjo.

Ja to wszystko wystawię na plac.

Nie, Józefie, to potrwałoby za długo.

Nagle wyraźnie poczułam nasze dziecko.

Sadze, że spieszy się na świat.

To chodźmy na tyły stajni.

 (Maryja i Józef znikają za stajnią.)

(Dzieci podchodzą z pasterzami do stajni)

Patrzcie, tu jest mała stajnia.

Tak, gwiazda jest dokładnie nad nią.

Ale jak to możliwe?

Wewnątrz nikogo nie ma – tylko same graty.

(Dzieci rzucają się na rzeczy i zaczynają je wynosić)

Zabawki! Patrzcie!

Lalka! Właśnie o takiej marzyłam! I ubranka dla lalek i kołderka...

I układanka. I odtwarzacz!

I komputer! Obłęd! Z twardzielem na 300 giga!

Telewizor! I książki! I klocki!

Daj! O takich klockach marzyłem!

Ale ja je znalazłem! Ja też lubię się bawić klockami!

Głupia małpo!

Ty, ostrzegam cię!

Wystarczy dzieci!

Myślałem, że chcecie zobaczyć Dzieciątko Jezus i Maryje i Józefa.

Ale ich tu nie ma!

Poza tym tu wszystko jest lepsze.

(W tej chwili nastaje ciemność. Dzieci ze strach upuszczają zabawki, które trzymały w ręku. Anioł Gabriel pojawia się na ambonie. Tylko on jest oświetlony)

Anioł 3

Nie pamiętacie mojego przesłania?

Nie sposób pojąć jego znaczenia,

Jakie ma dla was i wszystkich ludzi?

Syn Boży z niewiary dzisiaj ciebie budzi.

Z powodu lalki, piłki, nowej układanki

Maryja i Józef nie weszli do stajenki.

 (Nagle rozbrzmiewa cicha muzyka. Równocześnie anioł przemawia powoli i dobitnie)

Dzieci , uspokójcie się i zamknijcie oczy!

Słuchajcie, wspaniała muzyka narodzenie głosi!

Chcę żebyście ty i ty, ty i ty poczuli przez chwilę

Jaką miłość, jaki pokój Chrystus wam przynosi!

Każdy odtąd to wasz brat

Zbawiciel przyszedł dzisiaj na świat!

 (Muzyka powoli całkiem milknie, światło jaśnieje. Dzieci otwierają oczy, Maryja i Józef wychodzą zza stajenki. Maryja z Dzieciątkiem na ręku uśmiecha się)

To przecież Oni!

Maryja, Józef i Jezusek!

Och ! Musimy zrobić im miejsce w stajni.

                           (dzieci wynoszą „graty”  przed stajenkę)

Teraz widzę, że to Ty jesteś

największym darem jaki pojawił się na Ziemi.

Jezus jest przecież darem Najlepszego Boga!

To prezent dla Ciebie, nasz Dobry Panie Jezu!

A tu sweterek, żebyś nie marzł!

Dziękuję, kochane dzieci!

Pomyśleliśmy już, że świat stał się twardszy i zimniejszy

niż wtedy przed dwoma tysiącami lat

ale teraz widzę, że jest jeszcze miłość wśród ludzi.

Pieśń: „Wigilia”

Nie! Tego już za wiele. Co się dzieje na mojej działce.

Przepędzicie mi moich gości!

Ależ panie gospodarzu!

Przecież dzisiaj Boże Narodzenie!  Prawdziwe Boże Narodzenie!

Czy nie widzi pan cudownego blasku gwiazdy nad swoją stajnią?

Gwiazda? Dokładnie nad moją stajnią?

A więc jednak Maryja i Józef? A to jest ich dziecko?

Ależ nie możecie zostać tutaj Pani Maryjo i Panie Józefie!

Proszę do mojej gospody!

Tam przynajmniej jest ciepło i będziecie mieli wygodne łóżko.

Mój kucharz ugotuje wam coś gorącego.

Ale przecież pan powiedział,

że nie ma pan miejsca w gospodzie !

Zawsze mam miejsce dla tak sławnych ludzi jak Wy!

Oddam Wam najpiękniejszy pokój – pierwszej klasy

– z bieżącą wodą, łóżeczkiem dla dziecka tuż obok mamusi i...

Nie, pozostaniemy tutaj w stajni! Jak kiedyś.

Mamy teraz kołderkę dla Jezusa

 i nawet coś ciepłego do włożenia.

Ale niech pan zabierze ze sobą dzieci i pasterzy.

Odbyli daleką drogę i na pewno są bardzo głodni.

Dzieci? Pasterzy? Niech tam.

Chodźcie.

Najmilsi goście i wszyscy zebrani!

Kończy się wkrótce nasze spotkanie.

Zabierzcie ze sobą wrażenia tej nocy,

Pokazaliśmy Wam, co w Bożej Mocy

O cudzie narodzenia nie zapominajcie,

Miejsca Jemu i Jego miłości szukajcie.

W zgiełku tego świata brakuje radości.

Ciepło i miłość z Dzieciną zagości.

A to rzecz ważniejsza i radośniejsza,

Niż wielkie bogactwo i władza największa!

Niczym jest wszelkie na Ziemi rządzenie.

Anioł 3

Więc czas już wielbić Boga z narodzeniem!

Kolęda:

Gdy na ziemi Bóg się rodzi w ubogiej stajence,
więcej szczęścia pośród ludzi, miłości wciąż więcej.
Gdy na ziemi Bóg się rodzi, radujmy się więcej
i dziękujmy jak najpiękniej Najświętszej Panience.

Noc ma coraz więcej gwiazd
srebrnych blaszek i kolczyków,
bo na niebie wielki zjazd
aniołowie stoją w szyku.

Gdy na ziemi Bóg się rodzi...

Dzień się stroi w jasny szal
ptaki nucą głosem cienkim.
Nawet drzewa idą w dal
do Betlejem, do stajenki.

Gdy na ziemi Bóg się rodzi...

Idą dzieci tam, gdzie cud
podarunków kosze niosą.
U stajenki klęcząc wrót
Pobłogosław Dziecię proszą.

Gdy na ziemi Bóg się rodzi...

 (Dzieci biorą się za ręce i tańczą w kole,

potem tworzą węża i opuszczają scenę)

Jasełka opracowała Maria Ziaja                   

nauczycielka Zespołu Szkół Specjalnych

w Pyskowicach