Jolanta Tomczak

Scenariusz przedstawienia o tematyce prozdrowotnej pt. Jaś i Małgosia

Osoby: Narrator, Jaś, Małgosia, Baba jaga, Kocur.

Narrator otwiera księgę z napisem ,,Jaś i Małgosia".

Narrator: Jaś i Małgosia..., chyba wszyscy znamy tę bajkę z dzieciństwa. Jednak nasza wersja jet nietypowa. Ukazuje problem skrzywienia kręgosłupa u dzieci. Z badań wynika, że co drugie dziecko w Polsce ma wadę postawy. Znaczny odsetek wad jest późno rozpoznawany, a w związku z tym ich leczenie przynosi gorsze wyniki. Posłuchajcie... . Dawno i niedawno, daleko i niedaleko stąd, mieszkały rezolutne dzieci: Jaś i Małgosia. Pewnego dnia wybrały się do lasu, aby nazbierać grzybów na pierogi.

Scena I

(Muzyka -  odgłosy ptaków w lesie)

Jaś i Małgosia wędrują po lesie z ,,pajączkami" na plecach. Zbierają grzyby, ale przy każdym schyleniu się, pajączki brzęczą.

Jaś: Hop! Hop! Leśne licho! Echo! Echo1 Powiedz uhu! Nie przedrzeźniaj mnie maluchu!

Małgosia: Nie drażnij się z echem, bo się obrazi! Szukajmy grzybów!

Narrator: Dzieci zbierały grzyby i nawet nie zauważyły, że coraz bardziej oddalają się od domu.

Jaś i Małgosia śpiewają (na melodię ,,Stokrotki"):

Już mamy pełny koszyk

Prawdziwków i kozaków,

A mama je przyrządzi

Na wiele różnych smaków.

Borowik - grzyb szlachetny,

Najlepszy do bigosu.

Maślaczek i podgrzybek

Do pysznych zup i sosów.

A rydz wyglada pięknie,

W słoiku marynaty,

Bo rydz marynowany

To wielki przysmak taty.

Narrator: Dzieci chodziły tak długo, że słońce poczerwieniało już jak wielki malinowy lizak i zaczęło chylić się ku zachodowi, kryjąc się za koronami drzew.

Powiało chłodem. Ucichły śpiewające ptaki. Wkrótce zapadł zmrok, a w lesie zrobiło się nieprzyjemnie.

Jaś: Małgosiu, czuję, że ciarki chodzą mi po plecach. Nie mogłyby sobie pójść gdzie indziej?

Małgosia: Jak się przestaniesz garbić, to sobie pójdą! Jaaasiu, słyszysz?

Jaś: Co?

Małgosia: Muzyczkę taką: param, pam, pam, param,pam, pam...

Jaś: A...t... . To kiszki marsza mi grają.

Małgosia: Ale dlaczego fałszują?

Jaś: Bo jestem głodny. Zjadłbym nawet szpinak ze szpinakiem. Caaałą miskę szpinaku i do tego sałatkę ze świeżego szpinaku.

Małgosia: Mnie też burczy w brzuchu, choć najadłam się strachu.

Jaś: Ale, co to? Czuję jakiś apetyczny zapach...

Dzieci podążają za zapachem i dostrzegają chatkę z piernika.

Narrator: Dzieci z daleka ujrzały chatkę, która pachniała chałwą i wanilią.

Zbudowana była z pierników. Jaś i Małgosia zabrali się do pałaszowania łakoci i zupełnie zapomnieli o nocy w samym środku boru, o tym, że są daleko, daleko od domu. Nagle z chatki wyszła dziwna, garbata postać. Nawet nos miała garbaty!

Baba Jaga: Smacznego! Chodźcie do mnie głodne smyki. U mnie w izbie jeszcze słodsze są pierniki. Dajcie mi swoje koszyki. Chociaż mój kręgosłup stary, nie przerażają mnie ciężary. W dzieciństwie, w szkole zawsze garbiłam się przy stole. Nigdy nie ćwiczyłam, bo tego nie lubiłam. Różne sporty? Nie dla mnie były i plecy mi skrzywiły. Teraz mam skoliozę, gorzej być nie może!

Kocur: Miau... Przypomnij sobie młode lata. Mówiła mama, mówił tata, mówiła pani w szkole: ,,Siedź prosto, ty matole!"

Scena II

Wszyscy wchodzą do chatki. Na stole stoi klatka dla ptaków.

Baba Jaga: Ha! Ha! A teraz Jasiu właź do klatki! Jak się utuczysz, zrobię z ciebie pyszną pieczeń. Teraz jesteś chudy jak pogrzebacz! Tucz się szybko, bo tłuścioszka mi potrzeba! Do tłuścioszka dodam zioła w siedmiu smakach i upiekę na obiadek jak kurczaka. Masz dwa dni, żeby przytyć dziesięć kilo, ty!

Gagatku - Niejadku!

Małgosia: Mój braciszek nie wejdzie do klatki! Nie jesteśmy żadne gagatki! Klatka jest za mała i schylać się trzeba . Na swój pomysł weź poprawę, że my dbamy o postawę!

Jaś: Nigdy nie garbimy się przy stole i chętnie ćwiczymy na w-fie w szkole. Mamy więc proste plecy, nie tak jak inne dzieci.

Małgosia: Babo Jago, jeśli darujesz nam życie, nagrodzimy cię sowicie.

Baba Jaga: Jak to? Macie radę na moje nierówno ustawione barki, brak symetrii w talii i odstające łopatki? Mówcie gagatki!

Kocur: Miau... Weź młotek i gwoździe, zrób skręt w prawo, potem w lewo i wyprostuj się jak drzewo.

Jaś: Bolą cię nieustannie plecy? Posłuchaj, co radzą dzieci.

Małgosia: Od dzisiaj unikaj ciągłego siedzenia! Nie masz nic do stracenia!

Dużo ćwicz, uprawiaj sport, swoja miotłę odstaw w kąt! Nie garb się bez przerwy, bo to działa nam na nerwy.

Baba Jaga: Ze mną już się nic zrobić nie da.

Jaś: Jak to? Wyleczy cię ortopeda!

Małgosia: A za darowane życie składamy na twe rączki nasze pajączki (dzieci podają pajączki). Przypomną ci o przebraniu odpowiedniej postawy. Miłej zabawy!

Baba Jaga: Dziękuję drogie dzieci. Od dzisiaj zadbam o swe plecy. A wy idźcie do domu i nie mówcie nikomu, że taka głupia byłam, że nigdy nie ćwiczyłam, dźwigałam ciężary i mam krzywe bary.

Kocur: Ha! Ha! Ha! Obiecanki cacanki!

Muzyka. Dzieci odchodzą machając Babie Jadze na pożegnanie.

Narrator: Przesłanie naszej bajki jest proste. Dbajmy o swoje plecy. Skolioza jest najpoważniejszym zniekształceniem kręgosłupa. Postęp skoliozy związany jest z okresami przyśpieszonego wzrostu dziecka, szczególnie przed okresem dojrzewania. Pilna obserwacja przez rodziców i nauczycieli pozwala na wczesne wykrycie skoliozy i właściwe leczenie, które pozwoli zapobiec późnym następstwom deformacji, groźnym dla zdrowia i życia powikłaniom. Zmieńmy od dzisiaj złe nawyki i zadbajmy o prawidłową postawę.